geld terug

grnchc

Yes, een meevaller! Vanwege het overstappen naar een nieuwe energieboer werd de rekening opgemaakt en voilà, mevrouw werd beloond voor haar lage energieverbruik. Of zou het aan het zonnige jaar liggen? Ik heb namelijk zonnepanelen op mijn dak liggen. Die heb ik sinds anderhalf jaar, dus toen vorig jaar bij de eindafrekening mijn maandbedrag werd aangepast, is er nog geen rekening gehouden met mijn eigen ‘opwekking’ het jaar rond. Nu dus wel en dit is het resultaat! Valt me mee, want ik ben eerder meer dan minder energie gaan gebruiken (lees: kinderen met ipad, tablet, laptop en telefoon).
Dat wordt een bezoek aan ikea morgen; voor €169 vinden we vast wel een lekkere matras. Mijn jongste is aan een nieuwe toe  -als je 1.70m bent is een 1.90m-matras niet meer zo comfortabel.
Over nog een paar jaar kunnen we waarschijnlijk op zoek naar een bed van 2.20m..

 

Advertenties

E pluribus unum

foto-32
Uit velen één – deze spreuk is onofficieel het nationale motto van de Verenigde Staten en staat – evenals ‘in god we trust’- op vele munten.
Sinds gisteravond is mijn dochter in New York, op een soort schoolreis/uitwisseling met de plaatselijke high school. Waar doet ze het van?
Inderdaad, en dan haast ik me door te zeggen dat ze het zelf bij elkaar gespaard heeft door anderhalf jaar lang elke zaterdag om half 7 de deur uit te gaan om ‘in de witlof’ te werken.
E pluribus unum – tel al die zaterdagen bij elkaar op en je hebt €1000 om op reis te gaan. (knap gedaan meisie!)
1000 euro vond ik een buitensporig groot bedrag voor een (niet verplichte) schoolreis; daar kon ik niet aan meewerken. Dat wil zeggen, ik heb het wel, maar dan zou ik dit jaar zelf niet op vakantie kunnen. Ik heb veel over voor mijn kinderen, maar het moet wel in verhouding blijven – 1000 euro is een maandsalaris voor mij! En ik heb nog een kind dat over twee jaar die kant op wil..
Doordat ze zelf heeft besloten om te gaan sparen, wordt ze nu beloond met het stoere gevoel dat ze deze reis aan zichzelf te danken heeft. Dubbel beloond nog wel, want van alle kanten kreeg ze geld toegestopt om souvenirs te kopen, hamburgers te eten en te shoppen (wet van de aantrekkingskracht – zie blog van 29 en 30 oktober). Opa’s en oma’s kwamen met euro’s en dollars op de proppen en natuurlijk hebben de ouders meegedaan (e pluribus unum). Want zeg nou zelf: als je kind voor €150 naar Amerika kan, betaal je daar toch aan mee?

vergeten groente

foto-30
Nee hoor, ik gooi nooit eten weg!
Ehum, behalve die vergeten en verschrompelde pastinaak. En dat restje boerenkool waar ik gewoon geen zin in had. Of courgettes van de markt die niet zo lang houdbaar bleken te zijn. Luxeprobleem ja. Verder zou ik zo mee durven doen aan een wedstrijdje ‘wie-gooit-er-het-minst-weg’. Echt waar, ik ben een kampioen in koken met restjes.
Restjes, kliekjes – hebben we daar niet een leuker woord voor? Persoonlijk ben ik er gek op, dat wil zeggen, als er iets over is, wordt dat mijn basis voor de volgende maaltijd. Dat betekent dat ik niet zo hoef na te denken over wat ik in elkaar ga flansen. Zeker als je elke dag kookt, is je inspiratie wel eens op en dan is dat restje mijn beginpunt voor de volgende maaltijd. Af en toe zet ik de kinderen aan het werk hoor, inclusief boodschappen doen. Of ze nou op kamers gaan of niet, het is toch leuk om iets meer te kunnen dan een tosti bakken. En je moeder helpen is ook wat waard.
Aan dat boodschappen doen zou ik wel eens een lesje budgetshoppen aan kunnen koppelen. Als ik zie wat ze in huis hebben gehaald (en hun bon bekijk), denk ik ‘dat kan voordeliger’. Wordt vervolgd!
Maar goed, ik bewaar een hoop. Schepje rijst over? Niet weggooien maar in een (maaltijd)salade voor bij de lunch gebruiken. Met pasta hetzelfde, kun je ook in een lunchsoepje verwerken. Aardappels over? Ideaal voor in de tortilla. Wil je meer ideeën? Google eens wat in het rond en kijk eens bij mijn collegablogger Brenda koken met restjes
Wat ik vanavond eet? Ik zal er een foto van maken en rondtwitteren.

Liebster Award

img_4837
Ik ben door Mefrouw genomineerd voor de Liebsteraward!
http://mefrouw.nl/2015/11/09/liebster-award/
Eerlijk gezegd had ik nooit van liebster gehoord.. de website is mij ook niet geheel duidelijk.. maar het idee is leuk. En ik wil best de opdrachten van Mefrouw uitvoeren, bij dezen.

De regels:
1.) Bedank degene waardoor jij genomineerd bent
Leuk hoor mefrouw dat jullie aan mij denken!

2.) Beantwoord de vragen die jij hebt gekregen
Yep, zie hieronder

3.) Nomineer 11 andere bloggers
Oef – ik ben vooral met mijn eigen blog bezig. Maar vooruit:
http://www.studiostoel.nl/blog-nieuws/
http://koopweigering.blogspot.nl/
http://www.greenevelien.com/
http://budgetcoachnieuwegein.nl/tips/

4.) Bedenk 11 vragen voor degene die jij gaat nomineren
Hier ga ik me makkelijk van afmaken, één vraag: verdien je er iets mee? En hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

5.) Breng de genomineerden op hoogte
– Heb je deze award al vaker gehad en zo ja, hoe vaak en wat was de beste vraag en hoe luidde het antwoord?
Haha, nooit van gehoord!

– Wat is je favo quote?
There’s a crack in everything – that’s how the light gets in (Leonard Cohen)

– Welk liedje zet je knetter hard tijdens het schoonmaken?
Mando Diao – dance with somebody

– Mogen we een kijkje nemen in je keuken door middel van een foto?
Tuurlijk! Kijk maar op bijvoorbeeld mijn blogs van 16-6, 6-8, 8-8, 7-9

– Wat vind je belangrijk om over te brengen met je blog?
Bewustwording over wat geld met je doet. Hm, klinkt best saai.
Okee, deze dan: taboes over geldzaken doorbreken.

– Hoe kom je aan inspiratie voor je blogs?
Uit het dagelijks leven, wat ik in de krant lees, waar mijn kinderen mee thuis komen.

– Waar ben je in 2015 op vakantie geweest?
Ameland

– Wat heb je als laatste kunnen wegstrepen op je bucketlist?
Een eenmanszaak beginnen! (per 7-12)

– Houd je wel eens een pyjama-dagje en wat doe je dan het liefst?
Alleen als ik ziek ben is niet vaak). Ik moet gewoon naar buiten! Bewegen, (zon)licht en frisse lucht. Van een pyjamadag word ik dus niet gelukkig.

– Tot slot, omdat de antwoorden op deze vraag zo leuk zijn om te lezen; wat is jouw quilty pleasure?
Mijn guilty pleasure: roddelbladen! Als ik er een zie liggen bij kapper, snackbar of waar dan ook, vind ik het niet erg om te wachten. In de supermarkt sta ik wel eens een poosje stil bij de tijdschriftenafdeling om te lezen hoe het met Sabia, Sylvie, Wendy en Maxima gaat
– En de allerlaatste, welke vraag zou je nog aan ons willen stellen?
Hoeveel volgers hebben jullie? En ik zie dat jullie een webshop hebben: hoe is het daarmee?

white powder

foto-29
Zo. Een ouderwetse blog over huishouden. Vroeger, toen ik hippie was, praatte ik niet over dat soort burgerlijke bezigheden. En als ik er al iets over zei, was het in de trant van ‘al dat gesop en geboen – ga lekker leven’. Stoer hoor. En schattig ook wel. Het was een zooi in mijn alternatieve huis: stapeltjes papieren her en der, ramen die ik pas ging lappen als het zelfs overdag eigenlijk wel donker was binnen. Stofvlokken onder mijn bed (vijftig tinten grijs zeg maar) waardoor ik continue snotterig was.
Ik zal niet zeggen dat het verleden tijd is en ik schaam me zeker niet om mijn rommelige huishouden, maar ik heb een aardige slag gemaakt in ‘opgeruimd maar gezellig’. Het is namelijk best fijn als het naar ‘fris huis’ ruikt als je binnen komt. En het is best handig dat ik meer rust aan mijn hoofd heb doordat ik af en toe een leeg stukje vensterbank zie. Een praatje maken met de buren terwijl ik de herfstbladeren (van mijn eigen boom) uit de steeg opveeg is best gezellig. Dat deden zij jarenlang..
Maar nu de aanleiding voor mijn huishoudblogje: ik ben overgestapt. Niet van energieleverancier dit keer, maar van wasmiddel. Weet je nog dat ik het zelf maakte? (zie blog van 6 en 8 augustus) Dat doe ik niet meer, althans niet met de witte variant. Sinds ik een nieuwe wasmachine heb, doe ik het met poeder. Ik had al eens gelezen dat witte was schoner wordt én het beter is voor je wasmachine. Toen de monteur dat bevestigde, was ik om. Want ik wil én schone was én ik wil dat dat ding láng meegaat!
Ruikt trouwens erg lekker dat spul van de hema

November

nov
Lang geen lijstjes gedaan.. maar op 1 november kan ik natuurlijk niet anders.
Voilà mijn overzicht voor november, in het geel de veranderingen.
– Energiekosten: ik ben overgestapt naar een goedkopere leverancier. Maar ze hebben het maandbedrag een euro hoger vastgesteld dan ik bij de vorige elektriciteitsboer betaalde! Terwijl ze aan de telefoon zeiden dat ik op €63 uitkwam. Nou ja zeg. Ik zou kunnen bellen om het te laten wijzigen, maar ik laat het even zo. Wedden dat ik volgend jaar terugkrijg? Heb ik mooi een spaarpotje.
– Benzinekosten: ik begon in juni bij €40 per maand geloof ik. Elke keer verhoog ik het doordat ik niet uitkom. Met €55 kom ik verder denk ik, letterlijk en figuurlijk.
– Kinderen: ja elk jaar worden ze groter en duurder.. Hoewel het bij de oudste dit jaar is opgehouden. Groter worden dan. Ik had nog niet alle kosten meegerekend in mijn overzicht, waardoor ik een deel uit mijn vrij te besteden budget betaalde. Wat hun vader en ik gemiddeld uitgeven is dit jaar €160 per maand (p/p) voor beide kinderen.
Wat ik vrij te besteden heb (€278) is nu ook echt vrij te besteden. Eerlijk gezegd valt het me tegen, helemaal met Sinterklaas in aantocht. Maar we zullen het zien.
En ik heb weer iets om over te bloggen – wordt vervolgd!

wet van de aantrekkingskracht deel II

foto 5 (2)
Waar was ik gebleven? Bij dat tipje van de sluier, niet waar?
De trouwe lezer zal hebben gemerkt dat ik lang niet elke dag meer blog en minder trouw mijn wat-heb-ik-deze-week-uitgegeven-lijstjes publiceer. Waarom? Ik heb er geen zin in. En waarom heb ik er geen zin in? Omdat ik het wel gezien heb. Na acht weken is het niet meer verwonderlijk dat ook de negende week het grootste deel van mijn boodschappenbudget aan groente en fruit opgaat. En jij als lezer had dat ook allang door, me dunkt.
Daar komt bij dat ik het zat ben om weinig te besteden te hebben. Of liever gezegd, dat er geen beweging in zit. Ik kan heel goed een tijd lang met weinig rondkomen, vind het zelfs een sport, maar je staat er ook een beetje van stil.
En, nu komt de wet van de aantrekkingskracht: ik ben me gaan gedragen alsof ik rijker ben. Niet door met geld te gaan smijten, maar door kleine dingen te veranderen, zoals
– mooie kleren aantrekken, ook al ga ik naar de supermarkt in plaats van naar mijn werk.
– lekker koken voor mezelf (als de kinderen er niet zijn) in plaats van restjes te eten.
– lippenstift op, ook voor de bakker om de hoek.
– duurdere maar echt lekkere wijn kopen (‘cause I’m worth it)
Van dat soort dingen dus. Het deed me enorm goed. Zo goed, dat er iets op gang kwam. Want inmiddels heb ik mijn eerste betaalde klus als budgettrainer binnen!
Nu zal er vast een nuchtere lezer zijn die denkt ‘ja maar die contacten had je toch al lang gelegd?’ Inderdaad. En ik houd niet van jamaar. Soms is er een zetje nodig om dat laatste stukje naar je doel te bereiken. Een zetje van een ander of in dit geval, van mezelf.
Mijn bed is inmiddels opgemaakt.

wet van de aantrekkingskracht

foto-28

“Alles waarop jij bewust of onbewust je aandacht, energie en focus richt in je leven dat trek je aan”.  Dat is in het kort de strekking van de wet van de aantrekkingskracht. Al weer jaren geleden was er een hype rondom het boek ‘the Secret’. Kotsmisselijk werd ik er van. Ik kon een heel eind mee met de gedachtegang van de schrijfster, Rhonda Byrne.  Een inspirerend boek moet ik toegeven. Je kunt  je leven namelijk zelf veranderen.
Byrne legt op praktische wijze uit hoe je invloed kunt hebben op de grote en kleine dingen in het leven. Ze noemt het voorbeeld van een alleenstaande vrouw die naar een partner verlangde. Toen Byrne hoorde dat de vrouw in kwestie slechts één kussen op haar tweepersoonsbed had liggen, gaf ze de opdracht om er een bij te kopen.  Een kussen ja. Je raadt het al, binnen een maand lag daar een vent op te snurken. Ik heb deze truc zelf ook toegepast. Niet met blijvend resultaat helaas. Zou het aan het kussen hebben gelegen?
Nu het punt waarop ik afhaakte. Dat was bij het gehamer op de maakbaarheid van het leven. Vind ik een enge gedachtegang. Het leven is volgens mij niet maakbaar,  kanker kun je bijvoorbeeld niet genezen door te focussen op een gezond lijf. Soms overkomen dingen je. Als je dus niet gezond/gelukkig/arm of vul maar in bent, ligt het aan je zelf. Heel ontmoedigend. Dan heb je dus niet gefocust genoeg geleefd. Ja ja.

Wel is het leven volgens mij stuurbaar. Dat werkt voor mij veel constructiever. Ik geloof nog steeds in de wet van de aantrekkingskracht hoor. Dat van dat kussen werkte. En ik heb me de laatste tijd gefocust op ‘meer geld hebben’. Hoe? Dat vertel ik de volgende keer. Tipje van de sluier: het werkt!

 

good old kringloop

foto-26
Herfstvakantie. Beetje wandelen en winkelen met een van mijn zussen. Even langs de kringloop voor wat huishoudelijke artikelen. Even naar meubels kijken die ik niet nodig heb. En vijf minuten later had ik zomaar vijf stoelen afgerekend. 35 euro. Niet per stuk, nee voor vijf! Helemaal mijn smaak en ze zitten fantastisch. Wat hebben we beroerd gezeten denk ik als ik nu op een van de oude stoelen zit.
Nee, ik had ze niet perse nodig maar mijn eethoek is nu wel een eenheid. Soms weet je niet dat je iets graag wilt. We zaten altijd op een bankje, stoel en triptrap. Dat was prima hoor, het heeft geen invloed gehad op mijn humeur. Maar ik ben heel blij met het resultaat. Grappig, op mijn drieënveertigste heb ik eindelijk vijf dezelfde eetkamerstoelen.
Maar nu over mijn beslissing om ze wel of niet aan te schaffen. Natuurlijk dacht ik ‘heb ik het wel nodig’. In theorie niet nee. Maar je huis naar je smaak inrichten is ook wat waard, ik doe het ook graag. En als ik dan voor een prikkie iets van kwaliteit mijn huis binnen sleep..
Trouwens, als ik in m’n eentje langs de meubels was gelopen, had ik er misschien niet bij stilgestaan. Over de ‘grotere’ beslissingen wil je nou eenmaal overleggen. En al overleggend vond ik dat ik ze nodig had.
Mijn zolder staat nu bomvol. Tijd voor marktplaats.
En weet iemand toevallig waar mijn stoelen vandaan komen? Ik vind ze best wel designerig en hoop natuurlijk dat ze veel waard zijn. Het merk is Stalad.

geef mij maar Rotterdam

foto 1-5 foto 2-5
Herfstvakantie – we waren een dagje weg. Voor degenen die er al geweest zijn: je ziet inderdaad de markthal op de achtergrond. Een eetwalhalla!
Vanwege mijn Rotterdamse roots (mijn ouders zijn er geboren en getogen en een groot deel van mijn omvangrijke familie woont er nog) wilde ik de kinderen eens laten kennismaken. En mezelf ook – het centrum ken ik nauwelijks.. Na gisteren weet ik de weg dus iets beter. De auto konden we bij Krimpen kwijt en vandaar ging het met de waterbus naar het centrum. Zo heb ik bij Amsterdam ook mijn geheime gratis parkerenplek dichtbij het OV. Hoewel, nu ik er over nadenk: had ik voor €11,50 een dag in een parkeergarage kunnen staan?
Blaak, coolsingel, hofplein: de hele monopolyriedel hebben we afgewerkt. Evenals de kubuswoningen, Erasmusbrug, CS en de koopgoot. Best een aardige kennismaking al zeg ik het zelf. Geen gratis kennismaking nee. Wat ben je nou kwijt aan zo’n dagje grote stad? Neem je boterhammen mee en pakjes drinken? Eet je bij de mac of kies je voor wat meer stijl, eh smaak. We hadden thuis inderdaad wat boterhammen gesmeerd, die hadden we onderweg al opgegeten. Verder deden we ‘travel light’.
Omdat ik van mijn pa wat verjaardagsgeld toegestopt kreeg, konden we ’s avonds een hamburger in stijl eten, veel lekkerder dan bij de mac!
Alles bij elkaar opgeteld:
€11,50 Waterbus heen en terug
€33 lunch
€10 drankjes
€9 entree kubuswoningen
€4,50 tram
€8 ijsje, smoothies
€54 diner
€6 ijsjes
€136 totaal benzinekosten niet meegerekend

En toen was het budget van oktober op.
Nog 8 dagen op de rem en dan kan ik voor Sinterklaas gaan shoppen.