Besparen – ik houd niet van dat woord..
Liever doe ik zoveel mogelijk met wat ik heb.
En als het even kan met respect voor de natuur en kindertjes in arme landen.

Nadat ik negen jaar geleden ging scheiden, ben ik in inkomen achteruit gegaan.
Niet veel – een deel werd gecompenseerd door verschillende toeslagen (dankjewel mensen met hogere inkomens!)- maar wel zoveel dat ik flink moest gaan puzzelen.
Doordat ik studeerde – ik ben ruim vijf jaar bezig geweest met mijn HRM-opleiding – kon ik niet meer dan 24 uur werken.
Voor een deel was dat een bewuste keuze die goed heeft uitgepakt nu mijn kleintjes evenwichtige (haha) pubers zijn.

Binnenkort hoop ik aan de andere kant te staan: belasting betalen voor andere alleenstaande ouders die huurtoeslag nodig hebben 😉
Waarom ik meer wil verdienen? Dat lijkt een open deur, maar je zult verbaasd zijn over de verschillende antwoorden die je daarop kunt geven.
In mijn geval: ten eerste om marge te hebben. Het kost energie om te moeten puzzelen en schuiven om rond te kunnen komen. Ten tweede om leuke (uitgaan, film, shoppen) en op de lange termijn leuke (sparen voor auto, studiekosten kinderen, verhuizing) dingen te doen.
Werkloos zijn heeft ook z’n voordelen hoor: ik heb zeeën van tijd!
Om aardappels te schillen, groente te snijden (goedkoper dan kant en klaar), zelf pizza te bakken, kinderen te overhoren, af te spreken met vrienden, wandelen (scheelt een sportschoolabonnement) en winkels af te fietsen op zoek naar de voordeeltjes.

Advertenties