wet van de aantrekkingskracht deel II

foto 5 (2)
Waar was ik gebleven? Bij dat tipje van de sluier, niet waar?
De trouwe lezer zal hebben gemerkt dat ik lang niet elke dag meer blog en minder trouw mijn wat-heb-ik-deze-week-uitgegeven-lijstjes publiceer. Waarom? Ik heb er geen zin in. En waarom heb ik er geen zin in? Omdat ik het wel gezien heb. Na acht weken is het niet meer verwonderlijk dat ook de negende week het grootste deel van mijn boodschappenbudget aan groente en fruit opgaat. En jij als lezer had dat ook allang door, me dunkt.
Daar komt bij dat ik het zat ben om weinig te besteden te hebben. Of liever gezegd, dat er geen beweging in zit. Ik kan heel goed een tijd lang met weinig rondkomen, vind het zelfs een sport, maar je staat er ook een beetje van stil.
En, nu komt de wet van de aantrekkingskracht: ik ben me gaan gedragen alsof ik rijker ben. Niet door met geld te gaan smijten, maar door kleine dingen te veranderen, zoals
– mooie kleren aantrekken, ook al ga ik naar de supermarkt in plaats van naar mijn werk.
– lekker koken voor mezelf (als de kinderen er niet zijn) in plaats van restjes te eten.
– lippenstift op, ook voor de bakker om de hoek.
– duurdere maar echt lekkere wijn kopen (‘cause I’m worth it)
Van dat soort dingen dus. Het deed me enorm goed. Zo goed, dat er iets op gang kwam. Want inmiddels heb ik mijn eerste betaalde klus als budgettrainer binnen!
Nu zal er vast een nuchtere lezer zijn die denkt ‘ja maar die contacten had je toch al lang gelegd?’ Inderdaad. En ik houd niet van jamaar. Soms is er een zetje nodig om dat laatste stukje naar je doel te bereiken. Een zetje van een ander of in dit geval, van mezelf.
Mijn bed is inmiddels opgemaakt.

Advertenties

wet van de aantrekkingskracht

foto-28

“Alles waarop jij bewust of onbewust je aandacht, energie en focus richt in je leven dat trek je aan”.  Dat is in het kort de strekking van de wet van de aantrekkingskracht. Al weer jaren geleden was er een hype rondom het boek ‘the Secret’. Kotsmisselijk werd ik er van. Ik kon een heel eind mee met de gedachtegang van de schrijfster, Rhonda Byrne.  Een inspirerend boek moet ik toegeven. Je kunt  je leven namelijk zelf veranderen.
Byrne legt op praktische wijze uit hoe je invloed kunt hebben op de grote en kleine dingen in het leven. Ze noemt het voorbeeld van een alleenstaande vrouw die naar een partner verlangde. Toen Byrne hoorde dat de vrouw in kwestie slechts één kussen op haar tweepersoonsbed had liggen, gaf ze de opdracht om er een bij te kopen.  Een kussen ja. Je raadt het al, binnen een maand lag daar een vent op te snurken. Ik heb deze truc zelf ook toegepast. Niet met blijvend resultaat helaas. Zou het aan het kussen hebben gelegen?
Nu het punt waarop ik afhaakte. Dat was bij het gehamer op de maakbaarheid van het leven. Vind ik een enge gedachtegang. Het leven is volgens mij niet maakbaar,  kanker kun je bijvoorbeeld niet genezen door te focussen op een gezond lijf. Soms overkomen dingen je. Als je dus niet gezond/gelukkig/arm of vul maar in bent, ligt het aan je zelf. Heel ontmoedigend. Dan heb je dus niet gefocust genoeg geleefd. Ja ja.

Wel is het leven volgens mij stuurbaar. Dat werkt voor mij veel constructiever. Ik geloof nog steeds in de wet van de aantrekkingskracht hoor. Dat van dat kussen werkte. En ik heb me de laatste tijd gefocust op ‘meer geld hebben’. Hoe? Dat vertel ik de volgende keer. Tipje van de sluier: het werkt!

 

good old kringloop

foto-26
Herfstvakantie. Beetje wandelen en winkelen met een van mijn zussen. Even langs de kringloop voor wat huishoudelijke artikelen. Even naar meubels kijken die ik niet nodig heb. En vijf minuten later had ik zomaar vijf stoelen afgerekend. 35 euro. Niet per stuk, nee voor vijf! Helemaal mijn smaak en ze zitten fantastisch. Wat hebben we beroerd gezeten denk ik als ik nu op een van de oude stoelen zit.
Nee, ik had ze niet perse nodig maar mijn eethoek is nu wel een eenheid. Soms weet je niet dat je iets graag wilt. We zaten altijd op een bankje, stoel en triptrap. Dat was prima hoor, het heeft geen invloed gehad op mijn humeur. Maar ik ben heel blij met het resultaat. Grappig, op mijn drieënveertigste heb ik eindelijk vijf dezelfde eetkamerstoelen.
Maar nu over mijn beslissing om ze wel of niet aan te schaffen. Natuurlijk dacht ik ‘heb ik het wel nodig’. In theorie niet nee. Maar je huis naar je smaak inrichten is ook wat waard, ik doe het ook graag. En als ik dan voor een prikkie iets van kwaliteit mijn huis binnen sleep..
Trouwens, als ik in m’n eentje langs de meubels was gelopen, had ik er misschien niet bij stilgestaan. Over de ‘grotere’ beslissingen wil je nou eenmaal overleggen. En al overleggend vond ik dat ik ze nodig had.
Mijn zolder staat nu bomvol. Tijd voor marktplaats.
En weet iemand toevallig waar mijn stoelen vandaan komen? Ik vind ze best wel designerig en hoop natuurlijk dat ze veel waard zijn. Het merk is Stalad.

geef mij maar Rotterdam

foto 1-5 foto 2-5
Herfstvakantie – we waren een dagje weg. Voor degenen die er al geweest zijn: je ziet inderdaad de markthal op de achtergrond. Een eetwalhalla!
Vanwege mijn Rotterdamse roots (mijn ouders zijn er geboren en getogen en een groot deel van mijn omvangrijke familie woont er nog) wilde ik de kinderen eens laten kennismaken. En mezelf ook – het centrum ken ik nauwelijks.. Na gisteren weet ik de weg dus iets beter. De auto konden we bij Krimpen kwijt en vandaar ging het met de waterbus naar het centrum. Zo heb ik bij Amsterdam ook mijn geheime gratis parkerenplek dichtbij het OV. Hoewel, nu ik er over nadenk: had ik voor €11,50 een dag in een parkeergarage kunnen staan?
Blaak, coolsingel, hofplein: de hele monopolyriedel hebben we afgewerkt. Evenals de kubuswoningen, Erasmusbrug, CS en de koopgoot. Best een aardige kennismaking al zeg ik het zelf. Geen gratis kennismaking nee. Wat ben je nou kwijt aan zo’n dagje grote stad? Neem je boterhammen mee en pakjes drinken? Eet je bij de mac of kies je voor wat meer stijl, eh smaak. We hadden thuis inderdaad wat boterhammen gesmeerd, die hadden we onderweg al opgegeten. Verder deden we ‘travel light’.
Omdat ik van mijn pa wat verjaardagsgeld toegestopt kreeg, konden we ’s avonds een hamburger in stijl eten, veel lekkerder dan bij de mac!
Alles bij elkaar opgeteld:
€11,50 Waterbus heen en terug
€33 lunch
€10 drankjes
€9 entree kubuswoningen
€4,50 tram
€8 ijsje, smoothies
€54 diner
€6 ijsjes
€136 totaal benzinekosten niet meegerekend

En toen was het budget van oktober op.
Nog 8 dagen op de rem en dan kan ik voor Sinterklaas gaan shoppen.

vijf broden – twee vissen

foto-28
Het kost je wat, maar je krijgt er veel voor terug!
Nee, ik heb het niet over het hebben van kinderen.. maar over je verjaardag vieren.
Inkopen doen: wijn, bier, chips, kaas, worst, toastjes, olijven, nootjes, taart, frisdrank, en wat dies meer zij. Wat het heeft gekost, heb ik nog niet uitgerekend, ik schat zo’n 40 euro. Niet eens zo veel lijkt me (ik kan dat wel lowbudget) voor 16 mensen bij elkaar. Geen bomvol huis nee, en ook geen bierdrinkers dit keer. Dat wordt dus een gezellige herfstvakantie met een kelder vol..

Wat ik er voor terug krijg? Kado’s! Bijzondere wijnen, thee, chocola, homedeco- en beautydingetjes, cd’s, sauna-, lunch-, en filmbonnen, ja ik ben verwend!
En wat er over is aan eten: het lijkt verdorie wel de wonderbaarlijke spijziging. Ik zou iedereen nog eens kunnen uitnodigen. En ik hoef geen boodschappen te doen voor het weekend. Wat heerlijk is als je brak bent en er veel op te ruimen en te stofzuigen valt. Altijd weer leuk, de beloning in natura: nu hoef ik slechts vijf dagen te doen met mijn weekbudget.
Mocht je vandaag in de buurt zijn: ik heb nog taart bij de koffie!

driehonderd euro

foto-26
Lang geleden was er een envelopje met geld. Er zat driehonderd euro in. Dat had Ze, keurig opgevoed als Ze was, apart gelegd voor mindere tijden. Maar die mindere tijden kwamen maar niet. Toen besloot Ze er iets moois en nuttigs van te kopen voor haar dochter.

Je leest het: de mindere tijden komen maar niet (yeah); mijn buffertje (zie blog van 20 augustus) heb ik uitgegeven aan een kledingkast voor mijn dochter. Dat werd hoog tijd, want haar kleren liggen nog steeds in een smalle ikea-kinderkledingkast. Maar kleine meisjes worden groot, dus hun kleding ook. Om niet te spreken van de hoeveelheden..
Leuk hoor, om iets moois te kunnen kopen van goede kwaliteit; deze kan heel lang mee!
Nu nog in elkaar zetten.

pluktober

foto-25
Wat was het koud vanochtend! Niet ongewoon voor half oktober maar ik was wel verbaasd dat ik wolkjes blies en mijn dochter over witte winters begon. Na onze croissants maakten we een ochtendwandeling langs de IJssel. Even een frisse neus halen voordat zij de boeken weer in ging (toetsweek) en ik eh, de dag goed begon. Zo moeder zo dochter: ook die van mij is besmet met het pluk- en raapvirus: bijna thuisgekomen bleven we nog even hangen bij de tamme kastanjes. Leeggeroofd.. Maar met herfstbladeren kun je ook thuiskomen!
Waar je ook mee thuis kunt komen: mijn dochter kwam gisteren in plaats van met witlof met een enorme zak goudreinetten aanzetten. Uitleg: ze werkt op zaterdag in een witlofkwekerij waar ze witlof mag meenemen voor thuis – all you can eat. Nu is het niet haar favoriete groente.. dus vergeet ze het wel eens. Dit keer waren het dus appels, ergens uit de boomgaard van de familie Witlof. Misselijk van de appeltaart en -moes, zijn ze kennelijk aan het uitdelen geslagen. Wat wij helemaal niet erg vinden: vanavond aten we al appelmoes, morgen hete bliksem en over een paar dagen (verjaardag) appeltaart.
Een mooie week toegewenst!

speedo

9okt
Zoals je kunt lezen in mijn weekoverzicht heb ik een badpak gekocht. Schokkend nieuws ja. Het was ook best een dure vond ik. Maar omdat ik onlangs een h&metje aanpaste en meteen afkeurde, en deze echte speedo gelijk goed zat, gokte ik het er op. Met mijn vorige badpak heb ik immers tien jaar gedaan. Tot je er doorheen kon kijken. Ik zal er eerlijk bij vertellen dat ik hem alleen die eerste vijf jaar regelmatig droeg.
Maar nu dus een doorstart.. niet geheel vrijwillig overigens, want vanwege rugklachten kan ik niet hardlopen. En moet ik me behelpen met bejaardensporten zoals wandelen en fietsen (nee nog niet op een e-bike gelukkig). Zo voelt dat voor míj hè, voel je niet beledigd als je rond de veertig bent en je je prima vermaakt met deze outdooractiviteiten. Al dan niet gedwongen. Of wie weet háát je hardlopen, die mensen heb je ook.
Als je dan eenmaal zo’n speedo hebt, kun je het niet maken om hem na één dapper zwemuurtje achterin de kast te laten verdwijnen. Trouwens, het was heerlijk, wat ik niet had verwacht. Dat was ook te danken aan vriendin G, die meermalen per week haar baantjes trekt (in speedo + brilletje). Bij iemand aanhaken is niet moeilijk. Fantaseren over koude kleedhokjes waarin je met je nog bedwarme lijf de kleren die je net hebt aangetrokken moet verruilen voor je badpak ook niet.
Maar goed, ik durf het aan om volgende week een twaalfbadenkaart aan te schaffen. Want voor 5euro zwemmen terwijl het ook voor €4,35 kan..

budgetcursus

ja-nee-sticker
Net als vóór de zomervakantie, geef ik weer een budgettraining bij mij in de stad. Dit keer samen met Ank, een door de wol geverfde voormalige bankmedewerker.
Net als bij de eerste cursusgroepen, is de sfeer weer goed en zijn de deelnemers openhartig. Het zijn zelfs gezellige avonden! Mij verbaast dat niet maar bij de cursisten druipt de opluchting van de gezichten als ze merken dat we geen zware kost presenteren. En dat er geen bekenden van hen aanwezig zijn..
Geld en gezelligheid, een aparte combinatie. Maar het kan dus.
Er wordt erg gelachen om bespaartips, de een nog gekker dan de andere. Zoals besparen op je energierekening door twee droge handdoeken mee te laten draaien in de wasdroger. Een ander deed er tennisballen in om de boel vlug droog te hebben. Anderhalf jaar van het ene proefabonnement naar het andere hoppen. Maandelijks op 90graden wassen zodat je wasmachine langer mee gaat. Een halve vaatwastablet gebruiken. En zo had ieder wel zijn of haar favoriete tip. Van een andere orde: je afval in de gemeentelijke prullenbak stoppen. Daar werd afkeurend om gelachen.. (en er staat een boete op).
Nog een leuke: kostgeld vragen aan je inwonende volwassen kind en het bedrag apart zetten voor het moment dat zoon- of dochterlief op zichzelf gaat wonen. Dat zeg je er natuurlijk niet bij en het spekt je rekening niet, maar je voedt er wel je kind financieel mee op.
Met al die tips kun je avonden vullen en krijg je iedereen aan het praten. En door er met elkaar van gedachten over te wisselen, kijkt ieder weer frisser naar z’n eigen bedoeninkje.
Niet dat we hele avonden over praten bespaartips praten hoor. Het gaat ook over hoe je je papierwinkel opruimt, of je folders leest om je favoriete producten in te slaan, of juist een nee/nee-sticker op de deur hebt om verleidingen te ontwijken. Hoe je een maand- en jaarbegroting maakt. Wat je wel en niet verzekert. We zijn nog niet eens op de helft. Volgende week hebben we weer een gezellige avond met koffie, koek, thee en tips.

Meer lezen over besparen? Kijk op bijvoorbeeld
http://www.nibud.nl/geldtips/valkuilen-en-verleidingen/
http://bespaar-tips.com/