meer of minder

loss aversion
Voor de niet zo Engelstaligen onder ons en de ongeduldige lezers het beloofde uitlegje n.a.v. mijn tweet vanmiddag: De menselijke neiging om verlies te voorkomen is sterker dan het streven naar het verwerven van iets nieuws. Evolutionair gezien is dit verklaarbaar: onze voorouders leefden in schaarste. In zo’n omgeving levert het meer op (bv nageslacht) om zuinig te zijn op je middelen van bestaan dan op zoek te gaan naar nieuwe bronnen.
En dan sla ik gelijk maar een bruggetje naar nu: het is makkelijker om te besparen dan om voor meer inkomsten te zorgen. Ja, zul je zeggen: de banen liggen niet voor het oprapen. Of: volgend jaar komt er pas een procentje salaris bij. Ik denk ook zo hoor! Maar het klopt volgens mij wel.
Laatst betrapte ik mezelf er op: een van de deelnemers aan mijn budgetcursus kwam erg moeilijk rond. Bij de gemeente had ze al aangeklopt om te vragen of ze een beroep kon doen op bepaalde voorzieningen, maar daar was haar inkomen lang niet laag genoeg voor. Deze mevrouw heeft geen betaalde baan, zorgt voor de kinderen, doet vrijwilligerswerk en haar man is kostwinner. Ik had al aangeboden om eens thuis in haar papieren te kijken om samen uit te puzzelen hoe ze een en ander nou rond kon breien.
Maar toen vertelde een van mijn budgetcollega’s dat ze haar had gevraagd of betaald werk een optie was. Huh? Dat ik daar niet aan gedacht had! Ik vond het bijna gênant dat ík daar niet op kwam. Wat maar aangeeft dat ik meer bezig ben met “doen met wat ik heb” dan “doen om te hebben”. Jij?
Ik leef al jaren minimaal en deels is dat een keuze. Bijvoorbeeld om thuis te zijn voor mijn kinderen. Maar voor een ander deel.. wen je aan je situatie en vergeet ik ook wel eens dat er meer is in het leven dan zelf je aardappels schillen en een pakje drinken mee nemen als je de stad in gaat. Het is een soort luiheid, zo van ‘ach, ik ben tevreden met wat ik heb’. Het leven is ook lekker overzichtelijk als je weinig te besteden hebt. Veel dingen kunnen gewoon niet en je raakt er nog aan gewend ook. Meer geld betekent meer keuzes: al die vakanties en weekendjes weg (ja die staan op mijn wishlist), kleren kopen, uit eten gaan, huishoudelijke hulp, sportschool, kadootjes, abonnementen. Mijn in/uit-overzicht past dan niet meer op een printscreen.
Maar na een half jaar écht krap ben ik het zat hoor, de afgelopen maanden heb ik mijn grenzen al verlegd door te solliciteren op vacatures die meer uren omvatten dan ik maximaal van plan was. Of slecht betaald vakantiewerk waardoor ik, als ik full time werk er per saldo toch een paar tientjes op vooruit ga. Liever een hoop moeten organiseren in de wetenschap dat je es een keer op vakantie kunt dan zeeën van tijd hebben waar je in verzuipt.
Gelukkig komt er binnenkort verandering in mijn situatie (wordt vervolgd).

Boodschappen: €13,- beltegoed kind €10,- potgrond €1,50
En de jongste hongerige puber ging bij opa en oma eten, lekker goedkoop.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s